• به

    نامحدود

    ،

    بزرگترین پایگاه تحلیلی خبری فارسی زبان

    خوش آمدید.
  • امروز: دوشنبه 13 مرداد 1399
  • آخرین به روز رسانی: دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹ - ۲۳:۰۰

نتایج برچسب عملی

آیا می توانیم در میان جهان های موازی سفر کنیم؟

آیا می توانیم در میان جهان های موازی سفر کنیم؟

چند جهانی یکی از نظریات علمی-تخیلی می‌باشد که بسیار مورد توجه و علاقه قرار گرفته است. این پدیده را می‌توان بدین صورت توصیف کرد: سفری به اندازه‌ی کافی دور و یا به عبارتی سفری به درون یک کرمچاله و رو در رو شدن با یکی شبیه خودمان و یا یکی دیگر از خودمان در جهانی دیگر. سفر در میان جهان های موازی,شناخت جهان های موازی از هیجان انگیزترین موضوع در جهان علمی- تخیلی و در علم واقعی، مفهوم جهان های موازی می باشد سوالی که پیش می آید این است که حتی اگر جهان‌های موازی وجود هم داشته باشند، آیا ما قادر به دستیابی به آن ها خواهیم بود؟ دنبال کردن نظرات و گمان های فیزیکدانان با افکار منحصر به فردی که دارند، مانند همیشه جالب خواهد بود. آیا کربن های شما در جایی دیگر کپی شده‌اند؟ یکی از هیجان انگیزترین موضوعات هم در جهان علمی- تخیلی و هم در علم واقعی، مفهوم جهان های موازی می باشد. این موضوع بسیار شگفت آور است؛ این ایده که چندین کپی از شما هم زمان در چند مکان وجود دارد، بسیار هیجان انگیز و همچنین نگران کننده خواهد بود. ایده‌ی چند جهانی یک فرضیه‌ی علمی نیست؛ بلکه همانگونه که اتان سیگل در مجله‌ی فوربس گفته است: یک نتیجه‌ی فرضی است از چندین قانون فیزیکی که امروزه فهمیده شده است. ایده‌ی آغاز منحنی فضا-زمان و کشیده شدن آن به سمت بینهایت به صورت ریاضی محدود به این می‌شود که در چند نقطه تکرار خواهد شد. از این نظریه گاهی تحت عنوان “جهان های در هم تنیده یا دوخته شده” نام برده می‌شود. می‌توانید ایده‌ی تکرار کلونی‌های کیهانی را فراموش کنید اما، احتمال دیگری وجود خواهد داشت. این احتمال به این صورت بیان می‌شود: چندین پدیده‌ی به صورت هم زمان رخ داده و چندین حباب فضا-زمان در چندین دریای کف آلود از پتانسیل بی نهایت بوجود آورده است. سفر در جهان های موازی,جهان های موازی سفر به جهان های موازی چگونه به آنجا دست خواهیم یافت؟ آنچه ما میخواهیم بدانیم این است: آیا ما قادر هستیم به حباب دیگری از فضا-زمان دست یابیم؟ خب جواب این سوال بستگی دارد به اینکه ما کدام ایده را برای وجود جهان های موازی بپذیریم. فیزیکدان تئوری آمریکایی و نظریه پرداز نظریه‌ی خارق العاده‌ی ریسمان، “برایان گرین” از دانشگاه کلمبیا، این بحث را مطرح می‌کند که معقول بودن سفر بین جهان‌های مختلف، با فرض اینکه پدیده‌ی چند جهانی و جهان‌های موازی واقعا وجود داشته باشند، بر پایه‌ی مفهومی می‌چرخد که شما با آن امکان وجود داشتن جهان های موازی را مطرح می کنید. این نظریه‌پرداز می‌گوید: اگر شما مدافع وجود جهان‌های موازی بر اساس رخ دادن چندین رویداد به صورت هم زمان هستید باید بدانید که این مفهوم بدین معنا است که ترک کردن جهانی که در آن هستیم و سفر به جهان‌های دیگر همان قدر محتمل و ممکن خواهد بود که سفر در زمان به گذشته و حتی به پیش از رخداد پدیده‌ ای که جهان ما را به وجود آورده است امکان‌پذیر باشد. حال اگر شما به نظریه‌ی جهان‌های موازی بر پایه‌ی فیزیک کوانتومی اعتقاد داشته باشید، نیازی به سفر کردن به جهان‌های دیگر نخواهید داشت، زیرا شما هم اکنون به صورت متناوب در چند جهان زندگی می‌کنید (اگرچه نه در تمام آنها). نمی‌توانید تصمیم بگیرید که کدام لباس را بپوشید؟ اصلا مشکلی نیست؛ شما هر دو را خواهید پوشید اما در دو جهان موازی جدا از هم! قادر به سفر در جهان های موازی, اثبات وجود جهان های موازی اثبات وجود جهان های موازی و پدیده‌ی چند جهانی در هر حال، فیزیکدان نظری “میچیو کاکو” عقیده دارد که کیهان ما در نهایت به وسیله‌ی یک یخبندان عظیم پایان خواهد یافت و این تکنولوژی روزی به ما اجازه خواهد داد که در میان جهان‌های مختلف سفر کنیم. از طرف دیگر، نیل دگراس تایسون می‌گوید که اگر شما از جهانی با ابعاد بزرگتر آمده باشید به آسانی قادر به سفر در بین ابعاد دیگر خواهید بود درست مانند اینکه از یک اتاق بزرگ به یک اتاق کوچک قدم بگذارید. همچنین در نظریه‌ی ریسمان (به عنوان یک نظریه‌ی پیشرو که توانسته در رقابتی آشکار پلی بر فراز خلیج به ظاهر شکست ناپذیر مکانیک کوانتومی و نسبیت عام بگستراند) این فرض بیان می‌شود که در واقع در کیهان ما ابعادی بسیار بیشتر از آنچه در گذشته فکر می‌کردیم وجود دارد و ما فقط در آشکارسازی و شناسایی آن ها با شکست روبرو شده‌ایم. زیرا، این ابعاد در واقع بسیار کوچک، درهم تنیده در زمان بینهایت و در محدوده‌ی زیر اتمی هستند و لذا دستگاه های ما قادر به آشکار ساختن آنها نمی باشند. اما، ما چگونه می‌توانیم هیچکدام از این بحث‌های مطرح شده را ثابت کنیم بدون آنکه به اولین تجربه‌ی عملی از آنها دست پیدا کنیم؟ بسیاری از جنبه‌های متعدد جهان ما هنوز برایمان ناشناس و مرموز باقی مانده، بنابراین در حال حاضر به نظر می رسد دستیابی به هرگونه دلیل موثق برای اثبات اینکه کدام یک از این فرضیات درست است وجود ندارد. در هر صورت، فارغ از اینکه ما دلایل قطعی برای اثبات وجود جهان های موازی و پدیده‌ی چند جهانی پیدا کرده باشیم و یا بتوانیم مسیر جا به جا شدن میان این جهان‌ها را بیابیم، ناپدید شدن موضوعی به این مهیجی هم در علم ِ تخیلی و هم در علم ِ واقعی بسیار دور از دهن به نظر می رسد.

30 بهمن 1397 -16:03
استفاده از عینک هوشمند به عنوان عصای دست مجریان قانون و ماموران امداد رسان

استفاده از عینک هوشمند به عنوان عصای دست مجریان قانون و ماموران امداد رسان

استفاده از عینک هوشمند به عنوان عصای دست مجریان قانون و ماموران امداد رسان یک کمپانی از ایالت کنتیکت ایالات متحده، طرحی را پیشنهاد کرده که به نظر می‌رسد بتواند به انجام امور قانونی و امداد و نجات کمک شایانی کند: استفاده از عینک گوگل برای ماموران پلیس، آتش‌نشانان و واحدهای امدادی در زمان وقوع مخاطرات و حوادث. Mutualink، شرکتی است که در کنفرانس سالیانه APCO 2013 -یک رویداد مربوط به امنیت و حفاظت عمومی- طرح خود را در بدین صورت شرح داد: استفاده از عینک هوشمند گوگل برای ماموران امدادی، به منظور ایجاد ارتباط و دریافت و انتشار اطلاعات حیاتی که در زمان بحران می‌تواند منجر به نجات جان صدها نفر شود. دریافت نقشه زنده‌ی ساختمان، دسترسی به اطلاعات محلی، راه‌های خروج و یا کنترل و استفاده دوربین‌های امنیتی، همگی از جمله مواردی هستند که می‌توانند کار ناجیان را آسان‌تر کرده و کارایی‌شان را افزایش دهد. استفاده از نسل چهارم ارتباطات مخابراتی، 4G LTE، یک راه ارتباطی سریع و مطمئن است تا افراد پلیس و ماموران آتش‌نشانی، بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و به تبادل اطلاعات ضروری و حیاتی بپردازند، آن هم در شرایطی که امکان ایجاد تماس با تلفن میسر نباشد. استریم زنده‌ی ویدیو از مراحل عملیات و اتفاقاتی که ممکن است خواسته یا ناخواسته روی دهد، می‌تواند منجر به هماهنگی بیشتر شود و فضای گسترده‌تری را برای مراکز فرماندهی فراهم کند. در ایالات متحده و به ویژه در مناطق شهری و شلوغ، حوادث می‌توانند بسیار مهیب بوده و تلفات زیادی بر جای گذارند، اما استفاده از دوربین‌های امنیتی و ترافیکی که همگی متصل به یک شبکه واحد هستند، دامنه‌ی دید وسیعی از عمق فاجعه، مناطق آسیب دیده و افراد مجروح به دست می‌دهند، به علاوه مشاهده یک نقشه‌ی سه بعدی از محل به همراه تمامی اطلاعات مورد نیاز، چیزی است که ماموران نجات مدت‌ها در آرزویش بوده‌اند. البته در ایالات متحده، استفاده از دوربین در عملیات‌های کشف و دستگیری، چند وقتی است که در میان واحدهای پلیس فدرال و حتی ماموران محلی به امری مرسوم تبدیل شده و گزارش‌های تصویری و ویدویی، توجه بسیاری را به خود جلب کرده‌اند. البته در مورد محصولاتی چون گوگل گلس، همچنان بحث‌های حقوقی مختلفی مطرح است. تجاوز به حریم خصوصی افراد یکی از مواردی است که نظرات متفاوتی را به دنبال داشته. یکی از مسئولان قضایی می‌گوید: استفاده از فناوری‌های پوشیدنی مانند کلاهخودهای مجهز به دوربین یا وسایلی چون گلس برای اهداف قانونی، مثلا تجهیز کردن افراد پلیس مانعی ندارد ولی هنوز به مراحل تایید نهایی و اطمینان کامل نرسیده‌ایم. جی استنلی، یکی تحلیل‌گر و صاحب نظر در مراجع قانونی می‌گوید: استفاده از دوربین‌های پوشیدنی نباید مشکلی ایجاد کنند و ماموران عملیاتی و نیروهای میدانی می‌توانند تحت نظارت واحدهای فرماندهی از آن‌ها استفاده کنند. البته به شرطی که دوربین را به میل خود خاموش و روشن نکنند. احتمالا آینده‌ی دنیای مدرن را همین فناوری‌های پوشیدنی شکل خواهند داد. اما این‌که کی و چگونه به عصر آبی "ترون" پای بگذاریم، قابل پیش‌بینی نیست.

20 آذر 1397 -13:08
پرده سازی تار و سه تار

پرده سازی تار و سه تار

اصلاح پرده سالیان درازیست در موسیقی ما چه در موسیقی عملی چه نظری، مورد استفاده قرار می گیرد؛ هنوز هم پرده روی سازهای ایرانی به فرم گذشته استفاده می شود، البته این به معنای توقف روند اصلاح سازگاری و بهبود کیفیت در سازگری موسیقی ایرانی نیست. برای روشن شدن این موضوع به بحث در مورد انواع پرده های معمول سه تار و دلیل رد بعضی از طرح های پیشنهادی می پردازیم. یک نوازنده آماتور اولین بار که نحوه بستن پرده و گره زدن پرده های معمول تار و سه تار (که اکثرا” از روده گوسفند است) را ببیند حتما” این سئوال برایش پیش می آید که چرا تار و سه تار نباید مانند ماندولین و گیتار پرده های ثابت داشته باشند که هر سال مشکلات تعویض پرده یا تنظیم پرده (که بخاطر تماس دست با پرده های متحرک روی می دهد) را نداشته باشد؟ در مورد اینکه چرا پرده های تار و سه تار متحرک نیستند و ثابت هستند در مقاله مشکل کوک صحبت کردیم و در اینجا فقط به این نکته بسنده می شود که فواصل (اصطلاحا”) ریزتر از ربع پرده که در موسیقی ایران به وفور دیده می شود موجب شده، نوازنده زحمت استفاده از پرده های متحرک را بپذیرد و از پرده های ثابت استفاده نکند. اینجا یک سئوال پیش می آید که چرا کل پرده ها ( یعنی مثلا” از سی کرن به جای یک پرده دو پرده) بصورت ثابت روی ساز بسته نمی شود که اصلا” نیازی به بالا یا پاین کشیدن پرده نباشد؟ به جواب این سئوال هنگام نوازندگی با پرده های کامل می توان رسید! وقتی فاصله پرده ها به قدری کم شود که انگشت بین آن به خوبی قرار نگیرد لرزش سیم بوسیله گوشت دست گرفته می شود و صدای سیم تا حدی خفه می شود و ساز دیگر طنین مناسبی نخواهد داشت.(پرده روی دسته سازها غیر از اینکه باعث سهولت پیدا کردن محل دقیق نت ها برای نوازنده می شود، نقش یک شیطانک را هم به عهده می گیرد! به این صورت که بر آمدگی پرده و فشار دست بر پرده لرزش سیم از محل پرده به قبل از آنرا قطع می کند که صدای شفافی هنگام زخمه زدن بوجود آید، پس برخلاف تصور عده ای که عقیده دارند تنبلی نوازندگان در پیدا کردن نتها موجب بسته شدن پرده روی سازها شده ، تولید صدای خالص بدون پرد ممکن نیست!) این موضوع که چه پرده ای برای سازهای تار و سه تار مناسب است (که هم کیفیت صدایی خوبی داشته باشد هم دوام زیاد) اخیرا” بعضی از نوازندگان و سازگران را به جنب و جوش واداشته و تجربیات جالبی هم در این سالها به دست آمده. پرده معمولی از جنس روده گوسفند پرده های معمولی که روی تار و سه تار (و سازهای محلی مثل تنبور و گاهی دوتار) بسته می شوند، روده گوسفند هستند. این پرده ها نسبت به پرده ها یی که در ادامه ذکر خواهد شد زبرتر و کم دوامتر هستند ولی در جابجایی ها روی نتهایی که متغییر است، نرمتر و لغزنده تر است. این پرده ها بطور میانگین حدود یکسال تا یکسال و نیم در دست یک نوازنده متوسط کارایی دارد(بدون آغشته کردن آن به مواد نگهدارنده دیگر) و پس از آن یکی پس از دیگری باز می شود ( متفاوت بودن جنس پرده، رطوبت محل نگهداری و استیل دست چپ نوازنده در طول عمر پرده تاثیر زیادی دارد، همین پرده در شرایط مناسب آب و هوایی و با استیل مناسب می تواند بیش از ۳ سال عمر کند) رطوبت هوا مخصوصا” در تابستان که کولرهای آبی در منازل ایران استفاده می شود ضربه زیادی به ساز و مخصوصا” به پرده ساز (از جنس روده گوسفند) می زند. گاهی در تابستان پس از باز کردن جعبه ساز متوجه شوید.چند پرده پاره شده، برای جلوگیری از این اتفاق بسته های رطوبی گیر ( که معمولا” در جعبه های لوازم الکتریکی هم هست) را در جعبه ساز بگذارید تا محیط نگهداری ساز مرطوب نباشد. همانطور که در بالا ذکر شد، استیل دست چپ نوازنده و میزان اصطکاک آن با پرده در طول عمر پرده نقش مهمی دارد. نوازنده باید سعی کند تا حد امکان کمترین تماس را با پرده داشته باشد، این هم به سرعت در حرکت افقی دست روی دسته کمک می کند هم از ساییدگی پرده می کاهد. پرده های معمولی (روده گوسفند) بخاطر قیمت پائین و سهولت در بستن روی ساز، بیشترین آمار فروش را (نسبت به انواع دیگر پرده) از آن خود کرده است. پرده کات کوت نوع دیگری از پرده که بعد از روده گوسفند زیاد مورد استفاده قرار می گیرد “کات کوت” یا “کت کوت” است. این پرده که استفاده اصلی آن در پزشکی (برای بخیه) است، از روده گربه یا خرگوش تهیه می شود. کت کوت بخاطر مقاومت زیاد و سیقلی بودن سطح آن (که باعث سهولت اجرای ویبراسیون می شود) مورد توجه اکثر نوازندگان حرفه ای تار و سه تار است. کت کوت بطور متوسط تا دوبرابر عمر پرده های گوسفندی پایداری می کند. از دیگر محاسن کت کوت سهولت در تغییر جای آن روی دسته هنگام استفاده از نتهای متغییر است. انواع دیگر پرده مانند پرده های ثابت فلزی و پرده های پلاستیکی یا نایلونی (که اخیرا” روی سازها دیده می شود) فاقد این خاصیت است. پرده های نایلونی به قدری محکم روی دسته می چسبد که امکان تغییر جای آن دشوار است. این پرده بخاطر دوام بسیار زیاد در پایین دسته ( از “Re b” روی خط چهار) میتواند بسته شود، این قسمت دسته به دلیل نزدیک بودن فواصل همواره پرده هایی ثابت دارد ( در این قسمت از دسته نوازنده قادر است با حرکتی مانند ویبراسیون نت مورد نظر را کمی بالا و پائین تر ببرد) پرده دیگری که چند سالی است بصورت آزمایشی روی ساز سه تار قرار می گیرد نوعی پرده فلزیست که برای جابجایی هنگام تغییر برای آن ریلی دو طرف دسته ساز قرار گرفته که این پرده به سمت بالا و پائین دسته حرکت می کند. پرده پلاستیکی(در بیخ دسته تار) این طرح پیش از این روی سازهای زهی هندی هم بکار رفته بود ولی سیم تار و سه تار فلزی و بسیار نازک است و برخورد آن با پرده های فلزی خود تولید صدا می کند، نیز تیزی صدای پرده های فلزی باعث شده نوازندگان استقبال شایانی از این پرده ها نداشته باشند. گذشته از این وجود پرده روی ریل موجب شده پشت دسته کاملا” خالی باشد و نوازنده سه تار که با لمس دسته نتها را تشخیص می دهد برای پیدا کردن نتها به زحمت افتد! از محاسن دیگر این نوع پرده سه تارها ( پرده ریلی) آزمایش دو پرده ای بود که با اصرار به اینکه طنین لازم را ندارد کمتر روی تار( و روی سه تار هیچگاه) بسته نمی شد. به عقیده نگارنده اضافه شدن این چهار پرده میتواند تار و سه تار را سه اکتاو کامل کند و هیچ ضرری ندارد و تفاوت طنین نتهای اضافه شده هم اختلاف زیادی با سل و لابمل ته دسته ندارد. (اگر در ویلن هم این طرز فکر اعمال می شد ویلن تا پوزسیون هشت بیشتر جلو نمی رفت!) بهتر است تا حدی که ساز توانایی دارد از آن بهره ببریم. سه تارهای پرده فلزی پرده های قسمت اضافه شده را بخاطر تمام شدن دسته روی صفحه سه تار می چسبانند که در تار این مشکل با زیاد کردن طول استخوان تا روی پوست حل شده است.

30 آبان 1397 -12:54